GEACHT BESTAND
Iemand legde mij twee keer uit hoe de naam van een dame
met drie namen moest worden gespeld. Toen hij dat voor de
derde keer wilde doen, riep ik dwars: 'Jaja, ik weet het
al'. Vervolgens schreef ik de namen van de dame op en
hoorde daarna dat ik in alle drie een fout had gemaakt.
En zoiets is niet mis; mijn eerste chef-redacteur
vertelde mij al dat mensen knap pissig worden als je hun
naam verkeerd spelt. Ik had dus zorgvuldiger moeten zijn.
Nou en?
Ik maak persoonlijk niet anders mee. Kirsten gaat nog
wel, want dan denkt iedereen aan de eeuwig zingende
wouden of aan een zangeres, die ik niet ben. Maar bij de
achternaam gaat het geheid mis: Emaus, E. Mous, Kirsten
E. Mouse, Emmaus (dat zijn de Bijbelvasten), Emons,
Emans, Emoris, enz. Maar bijna nooit Emous, zoals het
hoort en zoals iedereen eigenlijk best kan weten.
Intuitief. Lijkt mij.
Niet dat ik daar pissig van word. Het kan zelfs handig
zijn als je een brief ontvangt met daarop 'In naam der
Koningin', want dan kun je dat schrijven betwisten als
zijnde niet aan jou gericht. Ook bij de ontvangst van een
gerechtelijk schrijven waarin je wordt uitgenodigd om een
door jou begane misdaad te komen toelichten, kan een
verkeerde naamsspelling uiterst zinvol zijn. Hoewel je
dan net zal zien, dat ze die ene keer wel een juiste
spelling hebben gebruikt.
Nee, echt verbolgen word ik pas als ze slordigheden
uithalen met mijn geslachtsaanduiding. In een grijs
verleden, toen er nog alleen heren in databestanden
werden opgeslagen omdat dames niet geacht werden
zakelijke of wervende post te krijgen, ben ik ook
ingevoerd. Als heer. Of als familie, alsof ik een mijzelf
onophoudelijk vermenigvuldigende microbe zou zijn. Vaak
bekruipt mij daarom de lust om vervelende briefjes te
schrijven, zoals 'Geacht bestand, u stuurde een
aanbieding voor het volgen van uw fenomenale cursus aan
de heer Emous. Ik ben echter geen heer. Misschien wilt u
het nog eens proberen' Of bijvoorbeeld 'Geacht bestand,
ik heb mij als familie over uw aanbieding gebogen om
gezamenlijk uw vakantietoer naar Zwabbelgein mee te
maken. Ik ben het echter nog niet met ons eens over de
verschillende data waarop ik zal vertrekken. Wij laten u
later nog meer van mij horen'. En dan ondertekend met
'familie Kirstens (esq.)'. Kunnen ze me lekker nooit meer
terugvinden.
Ik voelde daarom een groot begrip in mij opwellen toen ik
op een avond werd opgebeld door een enquetrice die mij
vroeg of mijn vader thuis was. Toen ik zei dat ik de heer
Emaris was of zou kunnen zijn, hoewel van een andere kunne,
weigerde ze mij te geloven. In haar bestand stond immers
vast en zeker dat zij een meneer diende te bellen en die was
ik niet. Vervolgens hing zij konsekwent op. Daarom zeg ik
tegenwoordig als ze naar de firma Smous bellen gewoon dat
men beter het andere filiaal kan bellen.
Een ware schok trof mij dan ook, toen ik eens een met de
computer geadresseerde brief ontving met als briefhoofd 'de
weledelhooggeboren vrouwe'. Het was misschien wat veel eer,
zoals mijn omgeving onmiddellijk beaamde, maar het kwam
aardig in de richting en in elk geval kwam het woord vrouw
in de titulatuur voor. Ik heb die mensen altijd onthouden.
Die van die brief. Het was jammer genoeg de eerste en de
laatste.
PSYCHISCH
- Koppijn? Spierpijn? Last van je ogen? Beetje depressief
ook nog soms ?
- Ja. Hoe weet jij dat nou ?
- Kunst. Wat jij hebt is beeldschermmoeheid. Maar dat is
helemaal niet fysiek, hoor. Ik bedoel, aan jou mankeert
niks. Het is meer psycho-somatisch.
- Hoezo, psycho-somatisch?
- Dat zeggen de onderzoekers. Kijk, bij een TNO-onderzoek
bleek dat jouw klachten bij nog veel meer
beeldschermwerkers voorkomen. Maar die hebben dan ook nog
een grote werkdruk en een negatief oordeel over hun werk.
De conclusie is dus heel simpel: beeldschermmoeheid is
voornamelijk psycho-somatisch. Verlicht je nu de grote
werkdruk en heb je wat meer carričremogelijkheden als
beeldschermwerker, dan verdwijnt die schele hoofdpijn
vanzelf.
- Nou, ik zou al blij zijn als'ie verdwijnt zonder dat er
een carričre tegenover staat.
- In Japan, he, daar heet zoiets technostress. Daar hebben
ze een kleine 7000 beeldschermwerkers onderzocht. Van hen
leed ruim driekwart aan overbelasting van de ogen en 46
procent was bijziende geworden. In Nederland bleek uit
datzelfde TNO-onderzoek dat dik een derde van de
beeldschermwerkers oogklachten heeft, eenzelfde
percentage heeft last van spieren en gewrichten, een
vijfde heeft hoofdpijnklachten en de helft vermoeidheids-
en nerveuze klachten. Nu willen ze in Japan en in
Nederland wat meer doen aan de verlichting van de
omgeving. Dus een zonwerinkje hier en een helderder
tl-buisje daar. Als je een echte bofferd bent, krijg je
bovendien nog een concepthouder en voetensteunen en in
Japan doen ze om het uur met z'n allen gymnastiek.
Althans, dat zijn ze van plan.
- Ja, maar, als je die statistieken goed bekijkt, valt je
toch wel een erg grote belasting van de ogen op.
- Dat is ook zo. De internationale vakbonden hebben tijdens
een congres in Genčve geeist dat intensief werken achter
een beeldscherm tot een halve dag beperkt moet worden en
dat degene die achter zo'n scherm wordt geplaatst, eerst
door een oogarts wordt onderzocht. Zou als gevolg van het
beeldschermgebruik een oogcorrectie noodzakelijk zijn,
dan zou de werkgever de kosten moeten dragen.
- Dat zou dus een internationaal faillissement betekenen.
- Dat heb jij goed begrepen. Maar je bent niet de enige.
Het is een publiek geheim. Iedereen weet het wel, maar
niemand weet wat hij eraan kan doen. Weet je nog wel ?
Die dokter die dat tropische ingewandsvirus van jou niet kon
diagnostiseren? Die zei dat jouw kwaal psycho-somatisch was.
Eigenlijk was jij dus een bange schijterd. Tot je na twee
jaren tobben bij die kerel terecht kwam die je er binnen
drie maanden weer bovenop hielp. Die eerste dokter
projecteerde zijn eigen onmacht op jou, zogezegd. En dat
gebeurt ook bij beeldschermmoeheid. Veel mensen worden er
nog steeds bekaf van, maar de fabrikanten zijn kennelijk
onmachtig er iets tegen te doen. En daarom is jouw
beeldschermmoeheid psycho-somatisch.
- Zal ik jou dan eens wat zeggen? Nou, wat dan ?
- Het kan dan allemaal wel psychisch zijn, maar ik heb toch
last.